materiał
Kościół pw. Wniebowzięcia NMP w Gręboszowie
Dodano do zbioru:
Barokowa bazylikowa świątynia z 1650 roku — witraże Żeleńskiego, organy Riegera i sarkofag generała Załuskiego.
Historia parafii i świątyni
Parafia istnieje od XIII wieku (pierwsza wzmianka 1326); drewniany kościół, opisywany przez Jana Długosza, stał tu do 1635 roku. Obecną murowaną świątynię wzniesiono w 1650 z fundacji Franciszka Dembińskiego herbu Rawicz — wojewody krakowskiego i starosty bocheńskiego; konsekrował ją w 1675 bp Mikołaj Oborski. W XIX wieku Józef i Zofia Załuscy rozbudowali kościół do formy trójnawowej (1863–1875). W 1915 wojna zniszczyła dachy, hełm wieży i część wyposażenia — świątynię odbudowano po zakończeniu działań.
Architektura
Kościół barokowy, murowany z cegły i kamienia, trójnawowy bazylikowy z wieżą od północy i kruchtą od zachodu. Wnętrze nakryte sklepieniami kolebkowymi; przy wejściach zachowały się trzy portale marmurowe, m.in. z herbem Rawicz i datą 1861. Od wschodu barokowa bramka w murze okalającym kościół; od zachodu neobarokowa brama z początku XX wieku.
Wyposażenie
Witraże po 1920 z krakowskiej firmy Żeleńskich; pięć ołtarzy neobarokowych z II połowy XIX lub początku XX wieku. W ołtarzu głównym obraz Matki Boskiej Śnieżnej (XVII w., kult lokalny). Organy 16-głosowe zbudowała firma Rieger-Jaegerndorf w 1926 roku. Dzwon „Wojciech” ufundował ks. Henryk Otowski w 1864 (por. Okruszyny z Gremboszowa, 1911; portret proboszcza z 1892). Chrzcielnica i lawaterz z czarnego marmuru (II poł. XVII w., lawaterz z herbem Jastrzębiec). W północnej nawie sarkofag gen. Józefa Załuskiego (Ludwik Otowski, ok. 1875). Na dziedzińcu pomnik Jana Pawła II (Czesław Dźwigaj, 2002); przed kościołem figura św. Anny na kolumnie (1866).
Pełniejszy opis na stronie gminy: greboszow.pl
